1. varphænsnarækt í landinu mínu er smám saman að verða stærri og öflugri. Undanfarin ár hefur bændum fækkað jafnt og þétt sem reka varphænsnabú með færri en 1.000 starfsmönnum, en tugþúsundum bændum hefur fjölgað jafnt og þétt. Þótt stórbýli séu byggð upp á miklum hraða er heildarhlutfall þeirra á landsvísu tiltölulega lágt. Þróunin er nú í átt til stærri og öflugri framleiðslu.
2. Umhverfisstjórnunartækni fyrir varphænuframleiðslu er að verða sífellt flóknari. Hvað varðar umhverfiseftirlit í varphænsnahúsum hefur náðst háþróuð visnunarvörn erlendis. Umhverfismál má flokka í þrjá flokka: ljósumhverfisstýringartækni; hitastýringartækni; og loftgæðastýringartækni innandyra, svo sem rykstjórnun. Hefðbundin umhverfisstjórnunartækni í kjúklingarækt felur fyrst og fremst í sér að stjórna ljósi, lofti og vatnsumhverfi.
3. Brýn þörf er fyrir sjálfvirkan varphænseldisbúnað. Eftirspurn eftir sjálfvirkum og snjöllum búskapartækjum eykst og fjárfesting í aðstöðu og búnaði fer ört vaxandi.